RMB-omzetter voor hoofdletters

Binnen één cijferpositie vallen opeenvolgende nullen samen tot één 零; een hele viercijfergroep die nul is, neemt geen eenheid en voegt alleen één 零 toe als er iets op volgt.

1.000.005 wordt 壹佰万零伍元整, 100.500 wordt 壹拾万零伍佰元整, en 1.000.000 wordt 壹佰万元整 - laatste nullen worden altijd weggelaten.

Een bedrag dat eindigt op yuan moet gevolgd worden door 整; een bedrag met fen krijgt nooit 整.

Als de jiao-cijfer nul is, maar fen niet, krijgt de jiao-positie een 零: 100.05 wordt 壹佰元零伍分, terwijl 10.50 wordt 壹拾元伍角 - 整 na jiao is optioneel en dit hulpmiddel laat het weg.

Na jiao en fen komen li, hao, si en hu, elk een tiende van de vorige: 1 yuan = 10 jiao = 100 fen = 1000 li = 10000 hao.

Betalingen stoppen bij fen, maar boekhouding berekent rente in li en offertes voor eenheidsprijzen en wisselkoersen hebben vaak vier decimalen (hao), dus dit hulpmiddel leest tot aan hu - zes decimalen - zonder af te knippen. 12.3456 wordt 壹拾贰元叁角肆分伍厘陆毫 en 1.005 wordt 壹元零伍厘, waarbij de lege positie nog steeds een 零 krijgt.

De twee verschillen alleen in de vorm van de karakters; de uitspraak van de cijfers en elke nulregel zijn identiek. Traditioneel schrijft men 貳, 參, 陸, 萬, 億 en 圓, zoals vaak te zien is op papierwerk uit Hongkong, Macau en Taiwan; vereenvoudigd schrijft men 贰, 叁, 陆, 万, 亿 en 元.

Als je niet zeker weet welke tegenpartij verwacht, kopieer je beide en laat je hen bevestigen.

Maximaal 15 gehele cijfers en 6 decimalen, oftewel maximaal 999.999.999.999.999,999999 (ongeveer 1000 biljoen). Alles groter zou eenheden boven 万亿 nodig hebben waarvan de formulering niet is overeengekomen, dus de tool vertelt je dat het buiten bereik is in plaats van een mogelijk onjuist uitgelijnd resultaat te produceren.

Alledaagse facturen, contracten en boekhouding blijven ver daaronder.

Niet op een factuur. Volgens artikel 9 van de Chinese Wet op Verhandelbare Instrumenten mogen het bedrag, de uitgiftedatum en de naam van de begunstigde nooit worden gewijzigd – een gewijzigd document is ongeldig; andere vermeldingen mogen door de originele schrijver worden gecorrigeerd, die de correctie moet ondertekenen.

Voor een cheque of promesse betekent dit dat je hem ongeldig moet maken en opnieuw begint, en een verkeerd factuurbedrag kan je ook niet bewerken: het moet ongeldig worden gemaakt of teruggeboekt met een creditnota.

Geen van beide – het document is ongeldig. Volgens artikel 8 van de Wet op Verhandelbare Instrumenten moet het bedrag zowel in Chinese hoofdletters als in cijfers worden vastgelegd, en beide moeten exact overeenkomen; een document waar ze van verschillen is ongeldig.

Facturen en ontvangstbewijzen volgen in de praktijk dezelfde regel: een verschil betekent ongeldig maken en opnieuw uitgeven, of het terugsturen ter correctie. Vlak na het schrijven van de tekst de cijfers opnieuw controleren is de goedkoopste manier om een nieuwe uitgave te vermijden.

Gezien de gebruikelijke redenen waarom een bankkantoor of financiële afdeling een document afwijst: een ontbrekend 整; een nul in de jiao-positie die niet als 零 wordt geschreven (100,05 geschreven als 壹佰元伍分); 弍, of een 贰 met een ontbrekende streep, geschreven voor 贰; 参 in plaats van 叁; niet-standaard vereenvoudigde tekens zoals 六 voor 陆; en lege ruimte rond het bedrag die uitnodigt tot toevoegingen.

Schrijf de tekst vanaf links zonder spaties, houd 整 na yuan, en houd de cijfers strak tegen het ¥-teken en helemaal tot aan fen – allemaal om te voorkomen dat er iets kan worden ingevoegd.

Ja, en uit dezelfde oorsprong. Japanse facturen gebruiken 壱, 弐, 参, 拾 en 萬, die overeenkomen met de Chinese vormen 壹, 贰, 叁, 拾 en 万; formele Koreaanse documenten gebruiken ook de Chinese hoofdlettercijfers.

Het kennen van de overeenkomst bespaart een bevestigingsronde bij grensoverschrijdend papierwerk, maar de details verschillen per taal, dus volg nog steeds wat de tegenpartij vraagt.

De regels stemmen inhoudelijk overeen maar verschillen in gewoonte. Biljetten van het vasteland volgen de standaard voor het invullen van facturen en bonnen en eindigen een geheel bedrag in yuan met 整. Een cheque in Taiwan moet het bedrag in Chinese karakters direct achter 新台币 vermelden, zonder spaties geschreven, en ook eindigen met 整 — 1.004 wordt 壹仟零肆元. Cheques in Hongkong gebruiken traditionele karakters en sluiten een geheel bedrag gewoonlijk af met 正 in plaats van 整, terwijl de Engelse regel 'Only' gebruikt.

Voor grensoverschrijdende papierwerk volg je wat de ontvangende bank verlangt: hetzelfde bedrag kan tussen de drie regio's verschillen door één enkel karakter, en een teruggestuurde cheque betekent dat je hem opnieuw moet invullen.

Het gebruikelijke antwoord is 'amount in words'. Engelse documenten splitsen het bedrag over twee regels: de cijfers en de woorden — en het Chinese 大写 bedrag is degene die in woorden wordt geschreven, dus het wordt normaal gesproken vertaald als 'RMB amount in words'. Bankoverschrijfformulieren en factuursjablonen drukken vaak 'amount in words and figures' af, waarbij verwacht wordt dat beide regels worden ingevuld.

De karakters zelf (壹, 贰, 叁, enzovoort) worden het Chinese hoofdlettersbedrag genoemd, of soms de gecapitaliseerde vorm van een RMB-bedrag.

Vertaal het echter niet als 'uppercase' of 'capital letters': in het alledaagse Engels betekenen die hoofdletters in een woord, terwijl het Chinese 大写 bedrag niets te maken heeft met letterkast — het alleen 'uppercase' noemen kan makkelijk worden gehoord als het omzetten van cijfers naar hoofdletters.

Vuistregel: voor alles wat een persoon zal lezen — grensoverschrijdend papierwerk, een buitenlandse bank of een tegenpartij — schrijf het bedrag in woorden; voor software, schermen of instellingen is 'Chinese uppercase amount' de duidelijkere term.

De hoofdlettervorm is manipulatiewerend: tekens zoals 壹, 贰 en 叁 zijn moeilijk aan te passen, terwijl een enkele 一 met twee extra streken in 二, 三 of 十 kan worden veranderd.

De People's Bank of China standaard voor het invullen van wissels en ontvangstbewijzen definieert één formulering voor iedereen, en dit is wat banken, belastingkantoren en financiële teams als controle gebruiken - dus het is geen vrije keuze.

Het meest vertelde verhaal verwijst naar de Ming-dynastie in China: na de corruptiezaak van Guo Huan beval stichter keizer Zhu Yuanzhang om 壹贰叁 te vervangen door 一 二 三 in boekhouding, omdat de sierlijke vormen veel moeilijker te wijzigen zijn.

De exacte chronologie is omstreden, maar de bedoeling niet: vervang eenvoudig te bewerken karakters door moeilijke karakters — een 一 heeft maar twee extra streken nodig om 二, 三 of 十 te worden, terwijl er bijna niets te veranderen valt aan 壹.

Beide. China's standaard voor het invullen van bonnen en facturen specificeert 元 en staat ook 圆 en 正 toe. 圆 was oorspronkelijk de eenheid van de zilveren dollar en werd later overgenomen als de formele schrijfwijze voor de valutaeenheid.

Toen de herontworpen 100-yuan-bankbiljet in 2015 verscheen met 壹佰圆 erop, beschuldigden mensen het van een typefout en de discussie ging viral: volgens de wet van de People's Bank of China is de eenheid 元, terwijl het Contemporary Chinese Dictionary 圆 als geaccepteerde variant van 元 noemt — en aangezien het getal in de formele schrijfwijze 壹佰 stond, werd de eenheid in de bijpassende formele schrijfwijze 圆 geschreven.

Deze tool schrijft 元 in de vereenvoudigde modus en 圆 in de traditionele modus om bij deze twee gebruiken te passen. Als de ontvangende partij op een bepaalde vorm aandringt, schakel dan de karakterset over of bewerk de tekst na het kopiëren.

Omdat hoofdletters kostbaar in gebruik zijn: de tekens zijn compact en langzaam om te schrijven en te lezen, één ontbrekende streep vervormt het hele teken en één extra streep kan het in een ander teken veranderen – en ze kunnen niet worden berekend met of ingevoerd in boekhoudsystemen. Anti-manipulatie is die kost alleen waard op het bedragveld, waar het veranderen van één cijfer geld verplaatst. Daarom moet een factuur het hoofdletterige bedrag en de cijfers samen registreren en laten overeenkomen, terwijl alles andere in gewone cijfers blijft – naast elkaar gebruiken is het compromis dat documenten met alleen hoofdletters vervangt.

Helemaal niet — elk van hen is een geleend karakter, gekozen omwille van hun overeenkomende klank en dichte streken: 壹 betekende oorspronkelijk eengeestige toewijding, 贰 verraad of plaatsvervanger, 叁 staat gelijk aan 参 (deelnemen), 肆 roekeloosheid, 伍 een groep van vijf, 陆 droog land boven het waterpeil, 柒 de lakboom, 捌 een soort schroefboor, 玖 een zwarte edelsteen, 拾 oppakken. Zelfs 仟 en 佰 werden geleend van 阡陌, de voetpaden tussen velden.

Omdat hun oorspronkelijke betekenissen niets te maken hebben met tellen en ze zeldzaam zijn in dagelijks schrijven, zijn ze langzaam te schrijven en langzaam te herkennen — precies het effect dat nodig is om vervalsing tegen te gaan.

Lang voor de Ming-dynastie werden 壹, 叁 en 伍 als eerste geleend voor tellen, en verschenen als cijfers in teksten zoals de Guanzi, de Zuo Zhuan en het I Ching; 贰, 肆, 捌, 玖 en 拾 werden vastgelegd tijdens de Tang en Song, en Lu You's notitieboek uit de 12e eeuw legt al vast dat 柒 als hoofdlettercijfer werd gebruikt.

Wat de zaak-Guo Huan met zich meebracht was geen uitvinding maar officiële goedkeuring: vanaf toen moesten de rekeningen van het hele land ze gebruiken.