Konwerter wielkich liter RMB

W obrębie jednej pozycji cyfrowej kolejne zera łączą się w jeden 零; cała czterocyfrowa grupa, która jest zerem, nie przyjmuje jednostki i dodaje tylko jeden 零, jeśli coś po niej następuje.

1,000,005 staje się 壹佰万零伍元整, 100,500 staje się 壹拾万零伍佰元整, a 1,000,000 staje się 壹佰万元整 – końcowe zera są zawsze pomijane.

Kwota, która kończy się na yuan, musi być followed by 整; kwota, która posiada fen, nigdy nie przyjmuje 整.

Gdy cyfra jiao jest zerem, ale fen nie, pozycja jiao przyjmuje 零: 100.05 staje się 壹佰元零伍分, podczas gdy 10.50 staje się 壹拾元伍角 – 整 po jiao jest opcjonalny, a narzędzie go pomija.

Po jiao i fen występują li, hao, si i hu, każda o jedną dziesiątą poprzedniej: 1 yuan = 10 jiao = 100 fen = 1000 li = 10000 hao.

Płatności kończą się na fen, ale księgowość liczy odsetki w li, a oferty cen jednostkowych i kursy walut często mają cztery miejsca po przecinku (hao), więc to narzędzie odczytuje do hu – sześć miejsc – bez obcinania. 12.3456 staje się 壹拾贰元叁角肆分伍厘陆毫, a 1.005 staje się 壹元零伍厘, przy czym pusta pozycja nadal przyjmuje 零.

Obie wersje różnią się tylko kształtem znaków; wymowa cyfr i wszystkie reguły dotyczące zer są identyczne. W wersji tradycyjnej pisze się 貳, 參, 陸, 萬, 億 oraz 圓, jak można często zobaczyć na dokumentach urzędowych z Hongkongu, Makau i Tajwanu; w wersji uproszczonej pisze się 贰, 叁, 陆, 万, 亿 oraz 元.

Jeśli nie masz pewności, której wersji oczekuje druga strona, skopiuj obie i poproś o potwierdzenie.

Maksymalnie 15 cyfr całkowitych i 6 miejsc po przecinku, czyli do 999 999 999 999 999,999999 (około 1000 bilionów). Kwoty większe wymagałyby jednostek powyżej 万亿, których nazwy nie są ustalone, dlatego narzędzie informuje o przekroczeniu zakresu zamiast generować potencjalnie błędny wynik.

Codzienne faktury, umowy i księgowość znacznie odbiegają od tej wartości.

Nie na fakturze. Zgodnie z artykułem 9 chińskiej ustawy o wekslach i czekach kwota, data wystawienia oraz nazwisko odbiorcy nigdy nie mogą być zmieniane – zmieniony dokument jest nieważny; inne dane mogą być poprawione przez oryginalnego wystawcę, który musi podpisać poprawkę.

W przypadku czeku lub weksliu oznacza to unieważnienie dokumentu i wystawienie nowego, a błędnej kwoty na fakturze również nie można edytować – trzeba ją unieważnić lub skorygować za pomocą noty kredytowej.

Żadna – dokument jest nieważny. Zgodnie z artykułem 8 ustawy o wekslach i czekach kwota musi być wpisana zarówno wielkimi literami chińskimi, jak i cyframi, a obie formy muszą być identyczne; dokument z niezgodnościami jest nieważny.

Faktury i paragony w praktyce postępują tak samo: niezgodność oznacza unieważnienie i ponowne wystawienie, albo odesłanie dokumentu do korekty. Najtańszy sposób na uniknięcie ponownego wystawienia to sprawdzenie cyfr zaraz po wpisaniu słownej kwoty.

Według typowych przyczyn odrzucenia dokumentu przez bank lub dział finansowy: brak znaku „整”; miejsce dla dziesiątek (jiao) zamiast zapisane jako 零 (np. 100,05 zapisane jako 壹佰元伍分); użycie 弍 lub 贰 bez brakującego kresek zamiast 贰; użycie 参 zamiast 叁; niestandardowe uproszczone znaki, np. 六 zamiast 陆; oraz puste miejsca wokół kwoty, które zachęcają do dodawania wpisów.

Zapisuj słowną kwota zaczynając od lewej, bez przerw, dodaj 整 po złotówce i zapisuj cyfry ściśle przy znaku ¥, wypełniając do fen – wszystko po to, aby nic nie mogło zostać dodane.

Tak, i pochodzą z tego samego źródła. Japońskie weksle używają znaków 壱, 弐, 参, 拾 i 萬, które odpowiadają chińskim formom 壹, 贰, 叁, 拾 i 万; formalne dokumenty koreańskie również zachowują chińskie wielkie cyfry.

Znajomość mapowania oszczędza jedno potwierdzenie przy dokumentach transgranicznych, ale szczegóły różnią się w zależności od języka, więc zawsze postępuj zgodnie z wymaganiami kontrahenta.

Zasady są identyczne w założeniach, ale różnią się w zwyczajach. Rachunki na kontynencie są zgodne ze standardem wypełniania rachunków i paragonów, a kwoty całkowite w yuanie kończą się słowem „整”. Czek na Tajwanie musi zawierać kwotę w znakach chińskich bezpośrednio po „新台币”, bez odstępów, a także kończy się słowem „整” – 1 004 staje się „壹仟零肆元”. Czeki w Hongkongu używają tradycyjnych znaków i zwyczajowo kończą całą kwotę słowem „正” zamiast „整”, podczas gdy linia w języku angielskim wymaga słowa „Only”.

W dokumentach transgranicznych należy postępować zgodnie z wymaganiami banku odbiorcy: ta sama kwota może różnić się jednym znakiem w tych trzech regionach, a zwrot czeku oznacza konieczność ponownego jego wystawienia.

Zwykła odpowiedź to „amount in words”. Angielskie dokumenty dzielą kwotę na dwie linie: cyfry i słowa – a chińska kwota 大写 to ta zapisana słownie, więc zwykle tłumaczy się ją jako „amount in words” dla RMB. Formularze przelewów bankowych i szablony faktur często drukują „amount in words and figures”, wymagając wypełnienia obu linii. Same znaki (壹, 贰, 叁 itd.) nazywane są chińską wielką kwotą, lub czasem formą kapitalizowaną kwoty w RMB. Nie tłumacz tego jako „uppercase” lub „capital letters” – w codziennym angielskim oznaczają to wielkie litery w słowie, podczas gdy chińska kwota 大写 nie ma nic wspólnego z wielkością liter – nazywanie jej po prostu „uppercase” może zostać łatwo zrozumiane jako zamiana liczb na wielkie litery. Zasada ogólna: dla wszystkiego, co czyta człowiek – dokumentów transgranicznych, zagranicznego banku lub kontrahenta – napisz kwotę słownie; dla oprogramowania, ekranów lub ustawień termin „Chinese uppercase amount” jest jaśniejszy.

Wielka litera ma zapobiegać manipulacjom: znaki takie jak 壹, 贰 i 叁 są trudne do zmienienia, podczas gdy prosty znak 一 można przekształcić w 二, 三 lub 十 za pomocą dwóch dodatkowych kresek.

Standard Ludowego Banku Chin dotyczący wypełniania faktur i paragonów definiuje jedno brzmienie dla wszystkich i to właśnie banki, urzędy skarbowe oraz zespoły finansowe sprawdzają – więc nie jest to wybór dowolny.

Najczęściej podawana wersja wskazuje na dynastię Ming w Chinach: po aferze korupcyjnej Guo Huan założyciel dynastii, cesarz Zhu Yuanzhang, nakazał używać 壹贰叁 zamiast 一 二 三 w rachunkowości, ponieważ dekoracyjne formy są znacznie trudniejsze do modyfikacji. Dokładna chronologia jest przedmiotem sporu, ale cel nie: zamiana łatwo do edycji znaków na trudne — 一 potrzebuje tylko dwóch dodatkowych kresek, by stać się 二, 三 lub 十, podczas gdy 壹 prawie nie pozostawia pola do ingerencji.

Oba. Chiński standard wypełniania faktur i paragonów określa 元, ale dopuszcza również 圆 i 正. 圆 pierwotnie był jednostką dolara srebrnego, a później został zachowany jako formalny znak dla jednostki walutowej. Kiedy w 2015 roku pojawił się przeprojektowany banknot na 100 yuanów z napisem 壹佰圆, ludzie oskarżyli go o literówkę, a dyskusja stała się wirusowa: według ustawy o Narodowym Banku Chin jednostką jest 元, podczas gdy Słownik Współczesnego Chińskiego wymienia 圆 jako akceptowaną odmianę 元 — a ponieważ liczba była zapisana formalnie jako 壹佰, jednostka została zapisana odpowiednio formalnie jako 圆. To narzędzie zapisuje 元 w trybie uproszczonym, a 圆 w trybie tradycyjnym, aby dopasować się do tych dwóch nawyków. Jeśli odbiorca nalega na jedną formę, przełącz zestaw znaków lub edytuj tekst po skopiowaniu.

Ponieważ użycie wielkich liter jest kosztowne: znaki są złożone, ich pisanie i czytanie trwa dłużej, jedna brakująca kreska zniekształca cały znak, a jedna dodatkowa kreska może przekształcić go w inny znak — ponadto nie można ich obliczać ani wprowadzać do systemów księgowych.

Koszt ten jest uzasadniony tylko w przypadku pola z kwotą, gdzie zmiana jednej cyfry oznacza zmianę kwoty pieniężnej. Dlatego na rachunku wymaga się, aby kwota zapisana wielkimi literami oraz cyfry były zapisane razem i się zgadzały, natomiast wszystko inne pozostaje w zwykłych cyfrach — umieszczenie obu form obok siebie jest kompromisem, który zastępuje dokumenty napisane w całości wielkimi literami.

Absolutnie nic — każdy z nich jest znakiem zapożyczonym, wybranym ze względu na zgodny dźwięk i gęste kreski: 壹 pierwotnie oznaczało oddaną oddanie, 贰 zdradę lub zastępcę, 叁 używane zamiast 参 (do dołączenia), 肆 lekkomyślność, 伍 drużynę pięciu osób, 陆 suchy ląd nad poziomem wody, 柒 drzewo lakowe, 捌 rodzaj brony, 玖 czarny kamień szlachetny, 拾 podnieść. Nawet 仟 i 佰 zostały zapożyczone od 阡陌, ścieżek między polami. Ponieważ ich pierwotne znaczenia nie mają nic wspólnego z liczeniem i są rzadkie w codziennym piśmie, są powolne do napisania i powolne do rozpoznania — dokładnie taki efekt potrzebny do zapobiegania manipulacjom.

Na długo przed dynastią Ming 壹, 叁 i 伍 były pierwszymi, które zostały pożyczone do liczenia, pojawiając się jako cyfry w tekstach takich jak Guanzi, Zuo Zhuan i I Ching; 贰, 肆, 捌, 玖 i 拾 zostały ustalone w czasach Tang i Song, a dwunastowieczny notatnik Lu You już odnotowuje użycie 柒 jako dużej liczby.

To, co przyniosła sprawa Guo Huan, nie był wynalazek, ale oficjalne przyjęcie: od tego momentu wszystkie rachunki w kraju musiały ich używać.